ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱ : توسط : .

همیشه صدای کتری روی اجاق را دوست داشته ام... به یادم می آورد که یکی قبل از تو بیدار شده... بدون اینکه صدایت کند و سر وصدایی به پا کند برایت چای می گذارد... به یادم می آورد که یکی هست که تو و آرامش خوابت برایش مهم است... به یادم می آورد که یکی هست که بیدار است و حواسش هست که دیرت نشود و با آرامش - در حالی که صدای فیس فیس کتری توی گوشت می پیچد- می توانی باز توی رختخوابت با خیال راحت بین ملافه ها و بالشت های سفید بخزی و چشم هایت را ببندی... به یادم می آورد یکی هست که نرم صدایت می کند و چشمهایت را که باز می کنی می بینی سفره صبحانه پهن است و از استکان چای داغ، بخار بلند می شود....

خودم تنها هم که هستم صدای فیس فیس کتری را دوست دارم... صدای فیس فیس کتری را که می شنوم یک چیزی الکی توی دلم احساس آرامش و امنیت می کند... احساس دوست داشته شدن می کند...