تعجب کردن یا نکردن... مساله اینست
ساعت ٥:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۱۳ : توسط : .

هر جایی که پایم را می گذارم همه دارند کروکی حادثه را می کشند. تشریحش می کنند و تحلیل شخصی خود را وارد می کنند. آیا یک حادثه اینچنینی می تواند تمام رویدادهای یک کشور را تحت تاثیر قرار بدهد؟  بعله! بعله! می تواند. همه می خندند بعد کمی جدی می شوند، خیلی کم، بعد دوباره می خندند، خیلی می خندند. کمی در شگفت می مانند و باز از اول کروکی می کشند و مبهوت و مشعوف می شوند. این خبر آنقدر جذابیت بصری بالایی دارد که می تواند حتی در صدر اخبار سایت ملعون یاهو قرار بگیرد. واقعا سایت ملعون  یاهو و دیگر سایت های معدوم و ملعون و معلوم الحال دیگر، اگر ایران را نداشتند با چی چی می خواستند صفحه اخبارشان را پر کنند و گه گاه زینت ببخشند؟ واقعا ما باید یک درصدی چیزی از شرکت ملعون یاهو طلب کنیم که به واسطه ما دارد چرخ روزگارش را می چرخاند...

 اعتقاد دارند که اوضاع بی اخلاقی در ورزش فوتبال خطوط قرمز را زیرپا گذاشته است. اما فوتبال هر جامعه ای، اوضاع کف جامعه را گزارش می کند. اگر اخلاق در ورزش فوتبال کشور بحرانی است به این معنی است که کل جامعه دچار بحران اخلاقی است. جامعه بحران زده، اجازه رشد و گسترش بی اخلاقی را در تمام حوزه ها امکان پذیر می کند. اگر این اوضاع در فوتبال نمود بیشتری دارد به این علت است که اخبار و مسائل و رویدادهای فوتبالی در مرکز توجه بیشتری هستند و همه در جریان اخبار آن قرار می گیرند. اگر مسئولان این باشگاه به عوض حفظ ظاهر و یک عذرخواهی کشکی، مصرانه سعی در توجیه رفتارهای کوچه بازاری اعضای تیم خود را دارند به این دلیل است که کل جامعه، کل افراد آن همواره حق به جانب و غیرمسوولانه با حوزه وظایف خود برخورد می کنند. همیشه همه چیز تقصیر بقیه است. اگر تبانی و رشوه در فوتبال حضور دارد به این علت است که سازوکار شکل گیری رشوه و تبانی در جامعه حاضر و آماده است. این وضعیت فوتبال نیست که بحرانی است، وضعیت همه ی ماست.

پ.ن: در یک مسابقه پیامکی در برنامه تلویزیونی، آدم های ایرانی فکر می کنند که خودشان خوش اخلاقند اما فکر می کنند وجود بداخلاقی در جامعه ما رو به افزایش است. بیابید پرتقال فروش را...