زبان

زبان فرم طی یک دوره تحول طولانی به وجود آمده است. موفقیت و پایداری یک فرهنگ مبتنی بر دارا بودن یک زبان فرمی معتبر نیز هست. فرم ها به عنوان علائم بصری برای بیان یک مفهوم معنایی علائمی هستند قابل تغییر. زبان فرمی مجموعه مفاهیم این علامات است و نشان دهنده محتوای معنوی یک فرهنگ.

تغییر سریع زبان فرمی به هر دلیلی که باشد به معنی فقیرترشدن آن فرهنگ است.

این مطلب تنها در مورد ملل بدوی که در طول استعمار به کرات زبان فرم هایشان از بین رفت معتبر نیست. انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم باعث چنان تغییرات عظیم اجتماعی و فرهنگی ای شد که ایجاد یک تغییر کلی در زبان فرمی را در معماری نیز ضروری ساخت. 

یکی از دستاوردهای انقلاب صنعتی تولید هرچه بیشتر از هر قطعه با کار هرچه کمتر بود. بهره گیری مستقیم از این روش ها در کارهای ساختمانی عملی نبود و نتیجه این بود که این طرز تفکر بیشتر در زمینه فرم ها موثر افتاد. فرم ها بر اساس عملکردها انتخاب شدند و به این دلیل قدرت بیان محتوایی خود را از دست دادند. 

در حالی که پیش از آن شکل ها در چهارچوب محدودیت هایی که مثلا مصالح مورد استفاده ایجاد می کردند به وجود می آمدند، اینک به یکباره مصالح جدید و و روش های جدید ساخت تقریبا همه چیز را ممکن ساختند. به عکس "معماری بدون معمار" ، که چیزی کاملا مردمی بود، در معماری مدرن زبان فرم ها مایملک اختصاصی معدودی از معماران شد و چنین بود که این زبان دیگر برای توده مردم قابل فهم نبود. سیر تکاملی یک زبان فرمی برای رسیدن به بلوغ یعنی به مرحله ای که تمامی یک فرهنگ را معرفی کند، احتیاج به زمان و اصطکاک دارد تا با این اصطکاک در طول زمان صیقل لازم را بیابد.

/ 0 نظر / 24 بازدید